زلزله كه بيايد همه به گوشه خواهيم رفت.
رسیده ایم به شهریور
خب!زندگی است دیگر!
سال پیش در شب اول شهریور
من در شهری دیگربودم.
آه ای شهردیگر!
آیادیگرهمدیگر را نخواهیم دید؟آنهم در شهریور؟
سال پیش در چنین روزهایی من در کرمان بودم.
وامسال درچنین روزهایی دارم می روم به کرمانشاه.
آیا این یک اتفاق است؟
کرمان و کرمانشاه!
شاید من هم درسال جدید زندگی ام محمود شاه شدم.
وقتی همه چیزبه هم می ریزد
با موهای مرتب به خیابان بیا.
حتا اگرکسی نتواند آنها را کامل ببیند.
ببینم
وقتی توی تاریکی
نشسته باشی توی یه اتوبوس یا یه قطار
وقتی همه ی شب را زل زده باشی به جاده
جاده دیگه جاده نیست!
حالا همه چیزجاده است.
همه چیز
همه کس
علی الخصوص جاهایی که با هم بوده ایم!
درست می گم رفیق؟
The earth expanding right hand & the left hand
به قول والت وایتمن :
" زمین از چپ و راست گسترده می شود. "
حالا وقتی ازهردوطرف زمین مهربان است
چه فرقی می کند که من راست دست باشم یا چپ دست.
مثل همه ی این بیست و چندسال
که نمی دانم راست دست بوده ام یا چپ دست.
مهم منم و زمین واین بیست وچندسال.
آره زمین! آره زمان!
برای همیشه کنارم بمان!
آره عزیزم!
من بزرگ شده ام.
در رستورانی که پاتوق من ودوستان من است
به بچه ها بادکنک هدیه می دهند
ولی تا به حال کسی به ما بادکنک هدیه نداده است
واین یعنی اینکه ما بزرگ شده ایم.
آره عزیزم!
ما بزرگ شده ایم
بزرگ
خیلی خیلی خیلی خیلی بزرگ
حتا از بادکنکها!
به من گفته بودند
وقتی پاهایت به خواب رفتند
به چندروش می توانی بیدارشان کنی
یا با یک ضربه ی ناگهانی به عضلات
یا با کندن ناگهانی یک تارمو
یا با فروبردن ناگهانی یک سوزن به عضلات.
آری! همه ی روشها بر ناگهانی بودن تاکید داشتند.
اما ما در شرایط کاملا عادی نشستیم به صحبت کردن
همه ی چیزرا درمورد مسیرسنجیدیم ونفس تازه کردیم.
وبه همین راحتی پاهای من ازخواب بیدارشدند.
آره پاهای من!
حالا منم و شما.حتا اون دوچرخه هم دیگه باهامون نیست.
کفش اسپورت نویی را که خریدم دیدید؟
آره پاهای قشنگم!
دربازاست و جاده دراز.
باید حرکت کنیم
جهان منتظرماست.
هرچند به قول عطار:
ازتو جهان پراست و جهان از تو بی خبر
بین تصادف و سو تفاهم
اولی را ترجیح می دهم
پس مرگ براثر اولی را تقدیم می کنم به یللی تللی .
(با همه ی احترام )
اما تو ای سو تفاهم
من مردن بر اثر یللی تللی را ترجیح می دهم به "زندگی با خیلی"
که چیزی بیش ازیک سو تفاهم نیست.
خیلی
خیلی
خیلی
خسته ام. نه؟
شاید هم حس بدی دارم.
به کدامین علت لامپ یخچال روشن نشد؟
دریخچال چه چیزی بود که نخواست در یخچال نباشد؟
چه چیزی که نخواست توسط من وسیما جویده شود؟
تا سلولی شود ازسلول های من؟
چه چیزی بود که نخواست در بدن من به انرژی تبدیل شود؟
شاید می دانست من در 15 مرداد 85 هیچ انرژی مثبتی نخواهم داشت.
پس نخواست تلف شود.
اما تو ای لامپ یخچال!
درشبی که من تا صبح گرسنه ماندم
تو با چه کسی قرارداشتی که روشن نشوی؟
راستی ببینم!
چرا به عقل من نرسید لامپ آشپزخانه را روشن کنم؟
به نیمه شبی از خواب برخاستم
صدفهای خوراکی که خریده بودم
درگوشه ای ازآشپزخانه زنده بودند
با دهانهایی نیمه باز
« صبح فردا
همه ی شما را خواهم خورد
تا آخرین نفر»
وخندیدم
خنده ای خبیث و جادوگرانه
سپس
می توانستم آرام به خواب روم
آیا ممکن است پیازی که امشب اشک مرا در آورد
باعث شود ساعت خواب من دوباره به حالت عادی برگردد؟
آیا پوست موزی که داشت مرا پرت می کرد
وسط پارچه های رنگارنگ آن مغازه
می تواند کاری کند که دوچرخه ی من پنچر نباشد
و آیا این کلماتی که دارم برای شما می نویسم
می تواند کاری کند که ساعت اوج گرسنگی من چهار بعدازظهرنباشد؟
توضیح:هردوی عکس ها از بوکوفسکی است.
این خیلی مهم است که وقتی می نشینیم به فکر کردن
کدام دستمان رامی گذاریم زیرچانه؟
واز آن مهم تر این است که با دست دیگرمان چه می کنیم؟
ما در فامیل دختربچه ای داریم که وقتی به فکرفرو می رود
با انگشتان یک دست موهایش را می تاباند
وانگشت شصت(شست) دست دیگرش را می کند توی دهانش.
شما وقتی به فکر فرومی روید چه می کنید؟
انگشت شست تان.....؟
|
| ||
|
راجع با این شعر کمی فکرکنید
با انگشتها و شست ها و با هرچه در پیرامونتان است!
گویند مردی از قزوین به بغداد رفت.
هنگامی که بازگشت از او پرسیدند : در بغداد چه کردی؟
گفت: عرق!
عبید زاکانی.
حالا ما هم در این شهر کویری خیس خیسیم ازعرق.(ماعرق نمی کنیم)
احتمالا الان زیر لب گفته اید: شما عرق نمی کنید بلکه عرق شما را....
آخرچرا شماها چنین ذهنیتی دارید؟
البته این را اعتراف کنم که عرق به خاطرسیال بودنش به همه جا میرود.
یا به عبارتی راهش را به همه جا پیدا می کند.
پس شاید بشود گفت که عرق ما را.....
آخرچرا ماها چنین ذهنیتی داریم؟
Anata
morse
ساخت گروه صنعتی نجاتی تبریز – ایران وزن : 8 گرم
پروانه ساخت:16735 0411 6372020 تلفن تبریز:
ترکیبات:شکر، گلوکز،روغن نباتی،شیرخشک،مس کاکائو
سفیده ی تخم مرغ ، کاکائو ، لسیتین، اینورت ، فندق
شرمنده ام که دوباره مطلب این وبلاگ در مورد خوراکیست،اما خب!
چاره چیست؟
ازوقتی که منع شده ام از خوردن شکلات کاکائویی؛ به شدت مشتاق سفر
به کشورهای کاکائو خیز شده ام.
آیا کسی هست که مرا یاری کند؟
همراهی ام کند؟
حیف که قرارشده این وبلاگ یک وبلاگ ادبی نباشد، وگرنه شعر کاکائو را
که درکتابم هم چاپ شده برایتان می خواندم.
من نمی دانم مس کاکائو چیست.
شاید مس وجود شکلات است.هرچه باشد سلولی ازیک شکلات است.
پس دوستش دارم به همان اندازه که کاسه ی مسی ای را دوست دارم
که کارگران مزارع کاکائو در آن غذا می خورند.
اما ای مس کاکائو!
تو یک فلزی! اما دندانهای من چه ؟
من از خوردن کاکائو منع شده ام.
اما تو از تو ممانعت نکن!
ای همکلاسی ِ پنجاه – شصت ساله ی من در کلاس زبان!
ای مادر! ای مادربزرگ!
فکر کرده ای من می گذارم همه ی سوالها را تو اول جواب بدهی؟
فکر کرده ای من می گذارم تو بشوی آس ِکلاس؟
هر چند شما جای مادرمنی ؛ اما مادرمن که نیستی!
نه خانم!
این منی که دارم برای شما کری می خوانم ، بین آنهایی که مرا می شناسند
معروفم به پر رو بودن.
اصلا اگر نمی دانی بدان که قرار است جایزه ی نوبل ِ پررویی را بدهند به من!
حالا شما فکرکرده ای من می نشینم نگاه کنم تا همه ی سوالهای استاد را
شما جواب بدهی؟
نه مادر من!
ای همکلاسی پنجاه شصت ساله ی من!
هرچند من دوسوم شما هم زندگی نخواهم کرد؛اما چهارسوم شما دنیا را تجربه کرده ام.
کارم را خیلی خوب بلدم.
شما درقیاس با من فقط چندبار زاییده اید و من هنوزنزاییده ام!
جزاین بر من برتری ای دارید؟
ای همکلاسی پنجاه شصت ساله ی من!
آیا شما تا به حال 4 ترم مشروط شده اید؟
آیا عربی 3 را چهاربار گرفته اید؟
معلومه که نه!
پس من از شما با تجربه ترم.
آری ای همکلاسی ِ پنجاه شصت ساله ی من!
به زودی شما را از میدان به در خواهم کرد!
به زودی!
به زودی!
درهمین حال که دارم سطورحاضر را می نویسم ؛ مشغول
انجام کاری هستم که یقینا شما مشغول انجام آن نیستید.
وبا قطعیت می توانم بگویم در همه ی جهان فقط من ام که
در این ساعت و دقیقه وثانیه توانایی انجام چنین کاری را دارم.
یک ضرب المثل بورکینا فاسویی می گوید:
بعضی ازما برتریم ازبعضی ازما !
من بخیل نیستم و امیدوارم روزی برسد که شما هم بتوانید
و لیاقت داشته باشید که دست به چنین کارهایی بزنید.
بله دوستان!
من در حالیکه دارم به ترانه ای از پینک فلوید گوش می دهم ،
مشغول میل کردن نان شیرمال هستم . البته به همراه چای!
احتمالا اگر شما آقا بوده باشید، پس از خواندن این سطور
واژه ی "نکبت لوس!" در مورد من برزبانتان جاری شده است.
و اگر خانم بوده باشید ، پس ازخواندن نوشته ی بالا
خطاب به من گفته اید:"ایییییششششششش ! چه از خود راضی!"
وخداوند هرگز نمی دانست که با خلق پینک فلوید و چای و نان شیرمال ،
بنده ای در دام از خودراضی بودن می افتد.
نفرین بر ابلیس!
مساله این است که آیا ده دقیقه تاخیر، ده دقیقه تاخیراست؟
اگرده دقیقه تاخیر، فقط ده دقیقه تاخیر است پس من چرا هزارم؟(تاخیر)
گاهی ده فقط با چند صفر می شود هزار.
و هزار هر از گاهی می شود ضربدرچندبار؟
عطار گفته بود:
اگر یک دوست خفته است، یک دوست بیدار است!
اما خوابیم انگار.
همگی
هزار
نه آقای عطار! ده فقط ده نیست !
ترقه ای که روبروی من منفجرشد، اندازه ی هیکل شما دود داشت.
دودها به هم پیوستند و شکل یک کلاهخود شدند.
کلاهخود اما سری شد بین سرها و سراسرجاده را گرفت.
حالا ما با اطمینان به جاده می زنیم.
فقط گاهی وقتها کلاهخود چشمهایمان رامی سوزاند.
گاهی که به یاد می آورد کلاهخود نیست و کلاهدود است.
چشمم که می سوزد ؛به اندازه ی هیکل شماعصبانی می شوم و برمی گردم.
من فقط برمی گردم. نه از کجا! نه به کجا!
فقط برمی گردم.
با اطمینان.........فقط!
هیکل شما!
روی میز مقابل من ۵ حبه قند در فاصله ی چندسانتی متری از هم قراردارند.
من چندبار قند اضافه آورده ام؟
اگرزانوهایم آب آورده بود می شد با آنها آب قند درست کرد
برای نگرانی هام.
اماحالا چه؟ قندها را بدهم به کاکتوسهام؟
آیا کاکتوسها قند دوست دارند؟
آیا کاکتوسی که قند بخورد تیغهایش را از دست نخواهد داد؟
در آن صورت قند چه چیزی را ازدست خواهد داد؟
نخند!
نان اضافه بیاورم؟
